De medische term prostatitis is een ziekte van het mannelijke urogenitale systeem, een ontstekingslaesie van de prostaatklier, een orgaan dat zich in het meest kwetsbare deel van het menselijk lichaam bevindt en daarom meestal aan verschillende problemen lijdt. Ontsteking kan acuut of chronisch zijn; het manifesteert zich met name met karakteristieke symptomen: pijn in de lies en het perineum, ongemak en pijn tijdens het plassen en ontlasting, problemen op seksueel gebied en algemene verzwakking van de gezondheid. Hoe eerder en vollediger alle schema's en methoden voor de behandeling van prostatitis worden geïmplementeerd, hoe groter het succes van de strijd tegen prostaatschade.
Kort dossier over de ziekte
Een gevorderd ontstekingsproces dat de prostaatklier aantast, is een zeer gevaarlijke aandoening die, indien onbehandeld, kan leiden tot een groot aantal complicaties, van etterende processen in het prostaatweefsel en chronische urinewegaandoeningen (cystitis), tot problemen van het voortplantingssysteem (adenoom, impotentie, onvruchtbaarheid) en bloedvergiftiging. Bovendien wordt de strijd tegen prostatitis bij mannen bemoeilijkt door het feit dat patiënten, zelfs als ze karakteristieke onaangename gewaarwordingen ervaren (in 80% van de gevallen omvatten deze problemen met de potentie), zelden naar de dokter gaan, omdat hun toestand beschamend is.
Prostatitis komt meestal voor als gevolg van de penetratie van infectieuze agentia in het lichaam en tegen de achtergrond van bepaalde factoren:
- een sedentaire levensstijl leiden;
- zeldzaam of, integendeel, overdreven actief seksleven;
- overdracht van seksueel overdraagbare ziekten of verwondingen in het perineale gebied;
- aanwezigheid van vaatziekten;
- frequente of zeldzame, maar langdurige hypothermie;
- frequente blootstelling aan stressvolle situaties, vooral als ze overwerkt zijn;
- neiging tot slechte gewoonten;
- onjuiste voeding.
Mannen die risico lopen op een of meer van de genoemde factoren, moeten alert zijn op hun gezondheid, zodat alles snel en effectief verloopt als de noodzaak zich voordoet voor een complexe behandeling van chronische prostatitis of de acute vorm ervan.
Complexe behandeling van prostatitis
Ongeacht welke middelen voor het bestrijden van prostaatontsteking door de moderne geneeskunde zijn uitgevonden, zelfs de nieuwste methoden kunnen qua effectiviteit niet worden vergeleken met de meest traditionele: medicijnen. Medicamenteuze behandeling van prostatitis was en blijft de belangrijkste; het is de eerste golf van complexe therapeutische effecten, en alleen op basis van de daarna verkregen resultaten schrijven specialisten verdere procedures voor.
En vaak kan deze behandelingskuur voor prostatitis voldoende zijn voor een patiënt die op tijd hulp zoekt. Als onderdeel van deze methode krijgen patiënten de volgende medicijnen voorgeschreven:
- antibiotica;
- ontstekingsremmende medicijnen;
- alfablokkers;
- immunostimulantia;
- pijnstillers;
- vitamine- en mineralencomplexen.
Fysiotherapeutische procedures zijn ontworpen als aanvulling op de medicamenteuze behandeling van prostatitis. De volgende methoden worden veel gebruikt in de moderne geneeskunde:
- fysiotherapie;
- elektroforese;
- modderbaden;
- hirudotherapie;
- geluidstherapie;
- lasertherapie;
- acupunctuur;
- massage.
In de chronische vorm wordt het maximale therapeutische effect bereikt als een complexe behandeling van prostatitis wordt gebruikt, dat wil zeggen een combinatie van medicijnen en therapeutische effecten van een magnetisch veld. Dit veld beïnvloedt het lichaam op moleculair niveau - na de procedure wordt de cellulaire voeding verbeterd en worden de processen voor het verwijderen van vervalproducten genormaliseerd en wordt het metabolisme over het algemeen verbeterd. Magnetische therapie helpt het ontstekingsproces te stoppen en het herstel van door de ziekte aangetast prostaatweefsel te versnellen, waardoor de beschermende middelen van het lichaam worden gemobiliseerd om het effect van medicijnen te versterken.
Net als magnetische blootstelling vallen thermische procedures in de categorie van ‘de meest effectieve en moderne methoden om prostatitis te behandelen’. Warmte heeft ook een gunstig effect op de gezondheid van het mannelijk lichaam, alleen op het niveau van de weefsels waarin na deze fysiotherapeutische manipulaties de actieve vorming van eiwitten begint plaats te vinden en herstel- en metabolische processen worden gestimuleerd. Bovendien worden onder invloed van warmte biologisch actieve stoffen geactiveerd die de overdracht van pijn kunnen blokkeren, waardoor deze therapie bovendien een pijnstillend effect heeft. Als dergelijke behandelmethoden worden gebruikt, wordt prostatitis overwonnen door de eigen hulpbronnen van de prostaatklier te mobiliseren door de werking van de bloedsomloop te verbeteren en metabolische processen te versnellen. En net als bij magnetische therapie helpt warmte de medicijnen en hun effecten te versterken, waardoor het genezingsproces zo effectief mogelijk wordt.
Een andere methode om prostatitis te behandelen, als aanvulling op de reeds genoemde reeks maatregelen, is een dieet. Een redelijk dieet dat de stofwisseling normaliseert en de normale darmfunctie stimuleert, zal de patiënt beschermen tegen complicaties van de ziekte (bijvoorbeeld aambeien) en zal ook enkele ontstekingssymptomen (problemen met stoelgang) verlichten. Belangrijk: de definitie van dieet omvat niet alleen dieetbeperkingen, maar ook stoppen met roken en alcohol.
Behandelingsregimes voor prostatitis
Acute prostatitis is een ontsteking van de prostaat die ontstaat wanneer het lichaam geïnfecteerd raakt met een bacteriële infectie tegen de achtergrond van een lokale of algemene afname van de immuniteit. De ziekte kan ook voorkomen in gevallen van etterende foci van infectie met tonsillitis, sinusitis en sommige fasen van nier- en maag-darmziekten. Een dergelijke pijnlijke aandoening is zeer gevaarlijk en pijnlijk, daarom moeten bij de behandeling van prostatitis, acuut of verergerd, krachtige antibiotica worden gebruikt, en in een ziekenhuisomgeving voor constante monitoring van het proces door specialisten.
Bij het stoppen van deze fase is de juiste keuze van antibacteriële geneesmiddelen van groot belang, omdat niet alle antibiotica de structurele weefsels van het aangetaste orgaan kunnen binnendringen. Daarom is het zo belangrijk dat de behandelende arts medicijnen en procedures voorschrijft. De meest voorgeschreven medicijnen zijn macroliden, penicillines en fluorochinolonen.
Bovendien omvat het behandelingsregime voor acute prostatitis het gebruik van:
- sulfonamiden (antimicrobiële, antibacteriële medicijnen);
- ontstekingsremmende niet-steroïde geneesmiddelen (analgetica);
- alfablokkers (tegen zwelling en spierspasmen);
- medicijnen om de werking van het immuunsysteem te normaliseren.
De juiste keuze van antibacteriële geneesmiddelen is van groot belang, dus het is belangrijk dat alle recepten door de behandelende arts worden opgesteld.
Het effect van medicamenteuze behandeling kan worden versterkt door fysiotherapeutische procedures voorgeschreven door een arts (massage, oefentherapie, elektroforese, magnetische en warmtetherapie), waardoor de weefsels en bloedvaten van de prostaat de pus verwijderen zonder de vorming van blokkades.
Het behandelingsregime voor chronische prostatitis verschilt praktisch niet van de behandeling van een acute aandoening, behalve het feit dat de voorgeschreven medicijnen een scherpe aanval niet stoppen, maar een langdurig therapeutisch effect op de ziekte mogelijk maken om verdere exacerbaties te voorkomen. Geneesmiddelen die gewoonlijk door artsen worden voorgeschreven, zijn onder meer:
- antibiotica – medicijnen met een breed werkingsspectrum die 90% van de veroorzakers van prostaatontsteking verslaan;
- alfablokkers - medicijnen die de uitstroom van urine helpen normaliseren en spasmen van de gladde spieren van de prostaat en het urinestelsel verlichten;
- analgetica - stoffen die zijn ontworpen om pijn in de lies, het perineum, de lumbale regio of het rectum te verlichten;
- vitamines - een complex van medicijnen die het immuunsysteem versterken en tegelijkertijd de mogelijke negatieve effecten van antibiotica op het spijsverteringsstelsel en het maag-darmkanaal neutraliseren;
- immunostimulerende medicijnen - een toevoeging aan vitamines om de beschermende eigenschappen van het mannelijk lichaam te versterken.
Net als bij acute prostatitis wordt het behandelingsregime met medicijnen aangevuld met fysiotherapeutische procedures, oefentherapie, redelijke dieetbeperkingen en dagelijkse routine (inclusief fysieke activiteit en seksleven). Met behulp van een optimale reeks maatregelen duurt de behandeling van chronische prostatitis 14 dagen of langer, afhankelijk van de tijdigheid van het zoeken naar hulp (dat wil zeggen de mate van ontwikkeling van de ziekte), evenals de algemene toestand van de prostaat.
Het is de moeite waard om te zeggen dat bijna al het nieuwe in de behandeling van inflammatoire laesies van de prostaat al lang vergeten is. De belangrijkste therapiemethode is medicatie, het hoofdschema is een combinatie van medicijnen met fysiotherapeutische procedures. Natuurlijk worden er voortdurend nieuwe medicijnen ontwikkeld en worden de methoden om de ziekte te beïnvloeden verbeterd, maar de duur van de behandeling van prostatitis hangt nog steeds af van hoe snel de patiënt een arts raadpleegt.