Veel mensen zijn geïnteresseerd in wat prostatitis is. Deze term verwijst naar ontstekingsschade aan de prostaatklier, die vaak wordt waargenomen bij mannen na de leeftijd van 35 jaar.
Als de behandeling van de pathologie niet onmiddellijk wordt gestart, is de kans op complicaties op seksueel en reproductief gebied groot.
De essentie van pathologie
Deze term verwijst naar ontsteking van de prostaat. Dit is een veel voorkomende urologische aandoening. Volgens statistieken komt het voor bij 50% van de mannen na 50 jaar.
De prostaat is een klier-spierorgaan dat zich rond de urinebuis bevindt. Het is verantwoordelijk voor de synthese van secreties die zich combineren met zaadvloeistof en de normale spermaactiviteit behouden. Dit helpt hen te beschermen tegen de schadelijke effecten van externe factoren.
Prostatitis kan acuut of chronisch zijn. In het eerste geval komen schadelijke bacteriën - Proteus, E. coli, Klebsiella en andere micro-organismen - het orgel binnen. Infectie vindt plaats via de urethra, bloed- of lymfestroom.
Redenen
Er zijn nogal wat factoren die ontstekingen veroorzaken. De belangrijkste oorzaken van prostatitis zijn onder meer:
- Stoornissen van de bloedsomloop. Hierdoor wordt de prostaat groter. De oorzaak van de problemen is lichamelijke inactiviteit en overgewicht;
- Infectieziekten. Infectie treedt vaak op als gevolg van urethritis of gonorroe. In meer zeldzame gevallen omvatten provocerende factoren griep, tonsillitis en tuberculose;
- Bacteriële ontsteking. De oorzaak van de problemen is het binnendringen van een infectie in de prostaat. Dit kan gebeuren via de bloedbaan, de lymfe of tijdens geslachtsgemeenschap. De oorzaak van de problemen kunnen bacteriën zijn die op het oppervlak van het menselijk lichaam of in de buikholte leven;
- Traumatische laesies van de bekkenorganen. Ook is de oorzaak vaak een schending van de bloedstroom in dit gebied. Dit is de reden waarom prostatitis vaak ontstaat bij bestuurders die worden blootgesteld aan trillingen;
- Onderkoeling en lage fysieke activiteit. Uitlokkende factoren kunnen chronische ziekten van het urogenitale systeem, hormonale onbalans en gebrek aan systematische geslachtsgemeenschap zijn. De oorzaak kan urineretentie zijn;
- Lichamelijke inactiviteit. Een onvoldoende niveau van fysieke activiteit heeft een negatieve invloed op de functies van de endocriene organen, het hart en de bloedvaten en het zenuwstelsel. Dit proces gaat gepaard met een verminderde bloedcirculatie in de bekkenorganen. Wanneer klierweefsel hypoxisch is, worden omstandigheden gecreëerd voor de actieve reproductie van pathogene micro-organismen. Deze factoren veroorzaken de ontwikkeling van prostatitis;
- Ontstekingslaesies van het rectum of de urethra. Deze aandoening veroorzaakt een secundaire infectie van de prostaat. Het kan stijgend of dalend zijn;
- Chronische constipatie. Constante ontlastingsstoornissen leiden tot ontstekingsveranderingen in het orgel.
De belangrijkste oorzaken van de ziekte zijn onder meer urologische infecties en een aantal geslachtsziekten. Deze categorie omvat urethritis en gonorroe. Zelfs aandoeningen zoals chronische bronchitis, cariës en tonsillitis kunnen provocerende factoren zijn.
Soorten prostatitis
Symptomen van prostatitis zijn rechtstreeks afhankelijk van het type. Artsen onderscheiden een aantal varianten van de ziekte, die elk worden gekenmerkt door bepaalde kenmerken.
Bacterieel
Deze vorm van de ziekte wordt meestal gediagnosticeerd tussen de leeftijd van 21 en 43 jaar. In dit geval zijn de belangrijkste tekenen van prostaatontsteking een aanzienlijke temperatuurstijging - deze kan oplopen tot 40 graden. Mensen ervaren ook algemene zwakte, koude rillingen en moeite met plassen.
Patiënten hebben vaak last van erectiestoornissen, pijn in het perineum en etterende en bloederige onzuiverheden in de urine. De chronische vorm van de ziekte heeft mildere manifestaties. Wanneer de ziekte echter terugkeert, worden de tekenen van prostatitis sterker.
Berekend
De belangrijkste manifestaties van de ziekte zijn pijn in het bekken, het heiligbeen en het perineum. Het ongemak neemt toe met fysieke activiteit van het lichaam. De ziekte wordt ook gekenmerkt door slecht plassen, bloederige onzuiverheden in de urine, verhoogde prikkelbaarheid en verzwakte erecties.
Stagnerend
Deze vorm van de ziekte wordt gekenmerkt door een chronisch beloop. De ziekte ontstaat wanneer de bloedstroom in de bekkenorganen wordt verstoord. De oorzaak kan ook stagnatie van secreties in de prostaat zijn. Het wordt meestal waargenomen bij afwezigheid van geslachtsgemeenschap.
Deze vorm van de ziekte wordt gekenmerkt door problemen met plassen. De persoon ervaart ook ongemak in de testikels en liezen. Zijn temperatuur kan stijgen, de erectie kan verminderd zijn en er kan een depressie ontstaan.
Etterachtig
Deze term verwijst naar een van de soorten acute bacteriële vormen van de ziekte. Purulente prostatitis wordt gekenmerkt door een significante temperatuurstijging tot 40 graden. De persoon ervaart ook etterende onzuiverheden in de urine, het plassen wordt belemmerd en er treedt hevige pijn op in het perineum en de liesstreek.
Symptomen
Symptomen van prostaatontsteking zijn afhankelijk van het stadium van de pathologie:
- Catarrale. In dit geval ervaart een persoon symptomen van frequent urineren. Er is ook pijn bij het legen van de blaas. De patiënt ervaart ongemak in het perineum en het heiligbeen.
- Folliculair. Het pijnsyndroom wordt duidelijker, straalt soms uit naar de anus en neemt toe bij de stoelgang. Dit stadium van de ziekte gaat gepaard met problemen met urineren. De urine van een man stroomt in een dunne stroom. Soms treedt urineretentie op en stijgt de temperatuur lichtjes.
- Parenchymateus. Het wordt gekenmerkt door symptomen van algemene intoxicatie, een aanzienlijke temperatuurstijging tot 38-40 graden en koude rillingen. Een persoon heeft problemen met plassen en acute pijn in het perineum. De ontlasting is vaak verstoord.
Als de pathologie niet op tijd wordt behandeld, treedt chronische prostatitis op. Het wordt gekenmerkt door een wazig ziektebeeld. In zeldzame gevallen stijgt de temperatuur tot subfebriele niveaus.
Heel vaak is de pathologie een gevolg van chronische ontsteking, die gepaard gaat met een specifieke infectie. Dit kunnen gonokokken, ureaplasma, trichomonas zijn. In dit geval kan een persoon lichte afscheiding uit de urethra hebben, onuitgesproken pijn in het perineale gebied en een toename van het ongemak bij het urineren.
Ook kan de chronische vorm gepaard gaan met een branderig gevoel in het perineum en de urethra. Een persoon ervaart overmatige vermoeidheid, seksuele disfunctie en dysurie. Als er problemen zijn met de potentie, wordt een man geconfronteerd met mentale depressie, verhoogde angst en prikkelbaarheid.
Pijn syndroom
De prostaat bevat geen pijnreceptoren. De provocerende factor van ongemak is de betrokkenheid van zenuwvezels bij het abnormale proces. Mensen met een chronische vorm van de ziekte ervaren pijn van verschillende ernst: van mild tot zeer intens.
Het pijnsyndroom verandert van intensiteit bij seksuele onthouding, ejaculatie of verhoogde seksuele activiteit. Het ongemak straalt uit naar het sacrale gebied, het perineum en het scrotum. Soms wordt het zelfs in het lumbale gebied gevoeld.
Dysurisch syndroom
Ontsteking veroorzaakt een toename van de prostaat, wat leidt tot compressie van de urineleider. De speling wordt kleiner. Een persoon ervaart vaker plassen. Er is ook een gevoel van onvolledige lediging van het orgel.
Dysurische stoornissen verschijnen doorgaans in de beginfase van de ziekte. Hierna treedt compenserende hypertrofie van de spieren van de blaas en urineleiders op. Op dit moment nemen de tekenen van dysurie af. Wanneer deze mechanismen decompenseren, nemen ze weer toe.
Diagnostiek
Om een ontsteking van de prostaat te identificeren, moet u een uroloog raadplegen. Op basis van het klinische beeld van de pathologie kan men de ziekte en zelfs het stadium van zijn ontwikkeling bepalen. Ontsteking en vergroting van de prostaatklier kunnen met behulp van echografie in beeld worden gebracht.
De belangrijkste diagnostische procedures omvatten het volgende:
- Palpatie van de prostaat - manipulatie wordt uitgevoerd door een uroloog;
- Verschillende urinetests - algemeen, cytologisch, bacteriologisch;
- Microscopisch onderzoek van zaadvloeistof;
- Urethraal uitstrijkje - analyse van de secretie wordt uitgevoerd om de samenstelling van de microflora te beoordelen;
- PSA-inhoudsanalyse - tijdens de manipulatie wordt een specifiek prostaateiwit beoordeeld.
In de meeste gevallen zijn deze manipulaties voldoende. Als er problemen zijn met de diagnose, wordt een urodynamisch onderzoek uitgevoerd. Hiervoor wordt de man in het ziekenhuis opgenomen.
In meer zeldzame gevallen wordt cytoscopie uitgevoerd. Deze procedure wordt niet alleen gebruikt voor diagnostische doeleinden. Het kan ook therapeutisch zijn. De manipulatie zorgt voor inwendig onderzoek van de blaas en urethra. Als er geen schade is, hoeft u de procedure niet uit te voeren.
Behandeling
Behandelingsmethoden voor prostatitis worden geselecteerd rekening houdend met de vorm en kenmerken van de ziekte. Acute prostatitis gaat gepaard met ernstige intoxicatie, koorts en een slechte gezondheid.
In dit geval heeft de patiënt een dringende ziekenhuisopname nodig. Hij is geïndiceerd voor intraveneuze toediening van antibacteriële middelen. Voor andere vormen van prostatitis is een dergelijke therapie niet nodig.
Medicamenteuze therapie
Voor bacteriële vormen van pathologie wordt het gebruik van antibacteriële geneesmiddelen aanbevolen. Als de oorzaak van de ziekte geen bacteriën zijn, zal het gebruik van dergelijke middelen niet de gewenste resultaten opleveren.
Antibiotica worden gebruikt om bijna alle acute infecties te behandelen. Geneesmiddelen voor de acute vorm van de ziekte worden geselecteerd rekening houdend met de gegevens van diagnostische onderzoeken. De arts bepaalt het specifieke type micro-organisme dat de pathologie veroorzaakte en de mate van gevoeligheid voor medicijnen.
Om constante pijn in de bekkenorganen en het perineum het hoofd te bieden, is het gebruik van spierverslappers en alfablokkers geïndiceerd. Met behulp van krampstillers en alfablokkers is het mogelijk om de spieren van het aangetaste orgaan en de blaas te ontspannen. Dit vergemakkelijkt de uitscheiding van urine en gaat de symptomen van de ziekte tegen.
Om de beschermende spanning van spierweefsel te elimineren, de compressie van de ontstoken prostaat te elimineren en de pijn te verminderen, kan de arts spierontspannende medicijnen voorschrijven.
In moeilijke situaties is het niet mogelijk om zonder intraveneuze vloeistoffen en het gebruik van diuretica te doen. Dankzij deze therapie is het mogelijk om de uitscheiding van urine te stimuleren, wat helpt om intoxicatie van het lichaam te voorkomen. Deze behandeling voorkomt dat er een opstijgende infectie in de blaas ontstaat.
Om tekenen van de niet-bacteriële vorm van de ziekte te elimineren, worden analgetica, koortswerende medicijnen en anticholinergica voorgeschreven. Bij chronische constipatie moeten verzachtende laxeermiddelen worden gebruikt. Een effectief middel is vaselineolie.
Zelfs als de belangrijkste symptomen van acute bacteriële pathologie zijn geëlimineerd, is het belangrijk om de therapiekuur volledig te voltooien. Als u de therapie vroegtijdig stopt, is de kans groot dat het proces chronisch wordt. Vervolgens worden ondersteunende behandelingen voorgeschreven.
In sommige gevallen, wanneer pathologie zich ontwikkelt, moet u een speciaal dieet volgen. Het bestaat uit het elimineren van gekruid en vet voedsel. Je moet ook cafeïne opgeven. Zure dranken zijn ook verboden.
Systematische ejaculatie heeft een gunstig effect op de toestand van een man. Het zorgt voor drainage van de prostaatafscheidingen. Bij acute plasproblemen wordt een tijdelijke suprapubische fistel aangebracht. Katheterisatie kan ook periodiek worden uitgevoerd.
Chirurgische interventie
Als er geen effect is van het gebruik van medicijnen, wordt een operatie aanbevolen. Een indicatie voor chirurgische behandeling van prostatitis is ook het blokkeren van de uitstroom van urine door de prostaat. Het is de moeite waard om te overwegen dat deze methode niet aan jonge patiënten wordt voorgeschreven, omdat dit onvruchtbaarheid kan veroorzaken.
Er zijn verschillende soorten chirurgische ingrepen:
- Transurethrale resectie van het orgaan - het omvat de verwijdering van al het aangetaste weefsel;
- Prostatectomie - de procedure omvat het verwijderen van de prostaat en het omliggende weefsel. Tijdens de manipulatie worden ook de zaadblaasjes uitgesneden. Dit is een vrij complexe ingreep, die vaak impotentie veroorzaakt en urine-incontinentie kan veroorzaken.
Gevolgen
Als de behandeling niet op tijd wordt gestart, bestaat het risico op gevaarlijke gevolgen voor de gezondheid. Allereerst is prostatitis gevaarlijk vanwege de ontwikkeling van een abces. Wanneer zich een etterende laesie van de prostaat vormt, neemt de temperatuur enorm toe. De koorts maakt plaats voor symptomen van koude rillingen.
Ernstige pijn in het perineum leidt tot verminderd plassen en ontlasting. Verhoogde zwelling van de prostaat leidt tot ernstige problemen met plassen.
In meer zeldzame gevallen gaat het abces vanzelf open, waarna de inhoud ervan in de darmen of urethra terechtkomt.
De verspreiding van infectieuze pathogenen in de chronische vorm van de ziekte veroorzaakt het optreden van blaasontsteking en pyelonefritis. Veel voorkomende gevolgen van de pathologie zijn onder meer ontstekingsschade aan de testikels en hun aanhangsels. Er bestaat ook een risico op vesiculitis, een ontsteking van de zaadblaasjes. Als gevolg van deze processen worden vaak reproductieve functiestoornissen waargenomen.
Preventie
Om het optreden van ontstekingen of terugval van chronische pathologie te voorkomen, moet u deze aanbevelingen opvolgen:
- Verminder de hoeveelheid geconsumeerde alcohol;
- Regelmatig sporten;
- Vermijd onderkoeling;
- Stop met roken;
- Vermijd stressvolle situaties;
- Behandel ontstekingen tijdig – dit geldt vooral voor seksueel overdraagbare aandoeningen;
- Neem een contrastdouche;
- Vermijd het tillen van zware voorwerpen;
- Gebruik barrièremethoden voor anticonceptie;
- Heb systematisch seks;
- Neem vitaminesupplementen;
- Versterk uw immuunsysteem;
- Bezoek twee keer per jaar een uroloog;
- Eet goed en evenwichtig.